دسته بندی محصولات

صبر کن! کجا می خوای بری؟
قبل از اینکه بری از کد تخفیف Fara10
برای 10% تخفیف خرید استفاده کن

قبل از اینکه بری از کد تخفیف Fara10
برای 10% تخفیف خرید استفاده کن

روش TOPSIS یکی از پرکاربردترین روشهای تصمیمگیری چندمعیاره برای رتبهبندی گزینهها است. یادگیری مفهوم این روش معمولاً با مطالعه فرمولها و مراحل کلی شروع میشود، اما برای درک بهتر نحوه اجرای آن، بررسی یک مثال حل شده TOPSIS اهمیت زیادی دارد.
در مسائل واقعی معمولاً تصمیمگیرنده با چند گزینه و چند معیار مختلف روبهرو است. هیچ گزینهای ممکن است در تمام معیارها بهترین نباشد؛ یک گزینه قیمت مناسبتری دارد، گزینه دیگر کیفیت بالاتری ارائه میدهد و گزینهای دیگر سرعت یا عملکرد بهتری دارد. روش TOPSIS کمک میکند این معیارهای مختلف در یک مدل مشخص بررسی و گزینهها رتبهبندی شوند.
در این مقاله یک مثال حل شده TOPSIS را به صورت مرحلهبهمرحله بررسی میکنیم. در این مثال حل شده TOPSIS، مراحل تشکیل ماتریس تصمیم، نرمالسازی دادهها، تعیین وزن معیارها، تشکیل ماتریس نرمال وزنی، تعیین راهحل ایدهآل مثبت و منفی، محاسبه فاصلهها و رتبهبندی نهایی گزینهها توضیح داده میشود.
اگر هنوز با مفهوم کلی این روش آشنا نیستید، پیشنهاد میکنیم ابتدا مقاله «روش TOPSIS چیست؟ آموزش مراحل، فرمول و کاربرد تکنیک تاپسیس» را مطالعه کنید و سپس برای اجرای عملی، این مثال حل شده TOPSIS را بررسی کنید.
برای درک بهتر روش TOPSIS، یک مسئله انتخاب تأمینکننده را بررسی میکنیم. فرض کنید یک شرکت قصد دارد بهترین تأمینکننده مواد اولیه خود را از بین سه گزینه مختلف انتخاب کند.
مدیران شرکت برای انتخاب تأمینکننده چند معیار مهم را در نظر گرفتهاند:
هر یک از این معیارها اهمیت متفاوتی دارند. برای مثال، کاهش قیمت همیشه به معنی انتخاب بهتر نیست؛ زیرا ممکن است کیفیت محصول کاهش پیدا کند. به همین دلیل لازم است همه معیارها به صورت همزمان بررسی شوند.
در این مثال حل شده TOPSIS سه تأمینکننده داریم:
| گزینه | توضیح |
|---|---|
| A1 | تأمینکننده اول |
| A2 | تأمینکننده دوم |
| A3 | تأمینکننده سوم |
هدف، تعیین بهترین تأمینکننده بر اساس معیارهای مشخص است.
در روش TOPSIS ابتدا باید مشخص کنیم که هر معیار چه نوعی است. بعضی معیارها از نوع سود هستند؛ یعنی مقدار بیشتر آنها مطلوبتر است. برای مثال کیفیت محصول یا سابقه همکاری هرچه بیشتر باشد بهتر است.
برخی معیارها نیز از نوع هزینه هستند؛ یعنی مقدار کمتر آنها مطلوبتر است. برای مثال قیمت محصول یا زمان تحویل معمولاً هرچه کمتر باشد، شرایط بهتری ایجاد میکند.

بنابراین در مثال حل شده TOPSIS باید قبل از شروع محاسبات مشخص کنیم که هر معیار چه نقشی در تصمیمگیری دارد.
ساختار مسئله به شکل زیر است:
| معیار | نوع معیار |
|---|---|
| قیمت | هزینه |
| کیفیت | سود |
| زمان تحویل | هزینه |
| سابقه همکاری | سود |
این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نوع معیارها در تعیین بهترین و بدترین مقدار و در نتیجه رتبهبندی نهایی تأثیر مستقیم دارد.
اولین مرحله عملی در مثال حل شده TOPSIS، تشکیل ماتریس تصمیم است. ماتریس تصمیم اطلاعات اولیه مسئله را نمایش میدهد و نشان میدهد هر گزینه در هر معیار چه عملکردی دارد.
در این مثال فرض میکنیم اطلاعات جمعآوری شده از سه تأمینکننده به شکل زیر است:
| گزینه | قیمت | کیفیت | زمان تحویل | سابقه همکاری |
|---|---|---|---|---|
| A1 | 80 | 75 | 85 | 70 |
| A2 | 70 | 90 | 80 | 85 |
| A3 | 90 | 80 | 75 | 80 |
در این جدول، هر عدد نشاندهنده عملکرد یک گزینه نسبت به یک معیار مشخص است.
برای مثال، گزینه A2 بهترین کیفیت را دارد، زیرا امتیاز کیفیت آن برابر با ۹۰ است. اما در معیار قیمت، گزینه A3 وضعیت ضعیفتری دارد زیرا هزینه بیشتری دارد.
هدف روش TOPSIS این نیست که فقط بهترین مقدار هر معیار را پیدا کند؛ بلکه تلاش میکند گزینهای را پیدا کند که در مجموع بهترین تعادل را بین تمام معیارها داشته باشد.
ماتریس تصمیم در واقع پایه تمام محاسبات بعدی است. اگر دادههای اولیه اشتباه باشند، حتی با اجرای دقیق فرمولها نیز نتیجه نهایی قابل اعتماد نخواهد بود.
به همین دلیل در پژوهشهای دانشگاهی، قبل از اجرای TOPSIS باید معیارها بهدرستی انتخاب شده و دادههای معتبر جمعآوری شوند.
پس از تشکیل ماتریس تصمیم، مرحله بعدی نرمالسازی دادهها است. دلیل انجام این مرحله این است که معیارهای مختلف معمولاً واحد اندازهگیری یکسانی ندارند.
برای مثال حل شده TOPSIS، ممکن است یک معیار با میلیون تومان اندازهگیری شود، معیار دیگر با درصد و معیار سوم با امتیاز کارشناسی. مقایسه مستقیم این دادهها امکانپذیر نیست.
در روش TOPSIS با استفاده از نرمالسازی، مقادیر اولیه به مقیاسی استاندارد تبدیل میشوند تا همه معیارها قابلیت مقایسه داشته باشند.
فرمول نرمالسازی برداری در روش TOPSIS به صورت زیر است:
در این رابطه:
پس از اجرای این مرحله، ماتریس تصمیم اولیه به ماتریس نرمال شده تبدیل میشود.
نمونه ساختار ماتریس نرمال شده:
| گزینه | قیمت | کیفیت | زمان تحویل | سابقه |
|---|---|---|---|---|
| A1 | 0.50 | 0.53 | 0.59 | 0.50 |
| A2 | 0.44 | 0.63 | 0.56 | 0.61 |
| A3 | 0.56 | 0.56 | 0.52 | 0.58 |
اعداد بالا فقط نمونهای از ساختار محاسبات هستند و در اجرای واقعی باید بر اساس دادههای مسئله محاسبه شوند.
نرمالسازی یکی از مهمترین مراحل مثال حل شده TOPSIS است، زیرا باعث میشود اختلاف مقیاس معیارها روی نتیجه نهایی تأثیر نگذارد.
پس از پایان این مرحله، دادهها آماده اعمال وزن معیارها خواهند بود.

بعد از نرمالسازی ماتریس تصمیم، مرحله بعدی در مثال حل شده TOPSIS، تعیین وزن معیارها است. دلیل انجام این مرحله این است که همه معیارها اهمیت یکسانی ندارند و برخی از معیارها تأثیر بیشتری در تصمیم نهایی دارند.
برای مثال، در انتخاب تأمینکننده ممکن است کیفیت محصول برای یک شرکت اهمیت بیشتری از قیمت داشته باشد. در مقابل، برای یک شرکت دیگر ممکن است کاهش هزینه اولویت اصلی باشد. بنابراین لازم است اهمیت هر معیار به صورت عددی مشخص شود.
در این مثال حل شده TOPSIS فرض میکنیم وزن معیارها به شکل زیر تعیین شده است:
| معیار | وزن |
|---|---|
| قیمت | 0.25 |
| کیفیت | 0.35 |
| زمان تحویل | 0.20 |
| سابقه همکاری | 0.20 |
مجموع وزنها باید برابر با یک باشد:
روش تعیین وزن معیارها میتواند متفاوت باشد. در برخی پژوهشها وزنها بر اساس نظر کارشناسان تعیین میشوند و در برخی دیگر از روشهای علمی مانند AHP، آنتروپی شانون، BWM یا روشهای فازی استفاده میشود.
برای مثال، اگر پژوهشگر بخواهد وزن معیارها را با روش AHP محاسبه کند، ابتدا مقایسه زوجی معیارها را انجام داده و سپس وزن نهایی هر معیار را به دست میآورد. برای آشنایی با روش وزندهی AHP میتوانید مقاله «آموزش جامع روش AHP» را مطالعه کنید.
پس از مشخص شدن وزنها، باید ماتریس نرمالشده را در وزن معیارهای مربوطه ضرب کنیم. نتیجه این مرحله، ماتریس نرمال وزنی است.
فرمول کلی این مرحله:
که در آن:
نمونه ماتریس نرمال وزنی:
| گزینه | قیمت | کیفیت | زمان تحویل | سابقه |
|---|---|---|---|---|
| A1 | 0.125 | 0.185 | 0.118 | 0.100 |
| A2 | 0.110 | 0.220 | 0.112 | 0.122 |
| A3 | 0.140 | 0.196 | 0.104 | 0.116 |
در این مرحله مشخص میشود که هر گزینه با توجه به اهمیت واقعی معیارها چه امتیازی دارد.
به عنوان مثال، اگر کیفیت مهمترین معیار باشد، گزینهای که کیفیت بالاتری دارد امتیاز بیشتری دریافت خواهد کرد. این موضوع باعث میشود تصمیمگیری فقط بر اساس مقادیر خام انجام نشود و اهمیت معیارها نیز در نظر گرفته شود.
یکی از مهمترین بخشهای روش TOPSIS، تعیین راهحل ایدهآل مثبت و راهحل ایدهآل منفی است. فلسفه اصلی این روش بر همین مفهوم قرار دارد.
راهحل ایدهآل مثبت یا A+، حالتی فرضی است که در آن تمام معیارها بهترین مقدار ممکن خود را دارند. یعنی اگر بتوانیم گزینهای ایجاد کنیم که در همه معیارها بهترین عملکرد را داشته باشد، آن گزینه همان راهحل ایدهآل مثبت خواهد بود.
در مقابل، راهحل ایدهآل منفی یا A-، حالتی فرضی است که تمام معیارها در بدترین وضعیت خود قرار دارند.
در مثال انتخاب تأمینکننده:
بنابراین برای معیارهای سود، بیشترین مقدار انتخاب میشود و برای معیارهای هزینه، کمترین مقدار انتخاب خواهد شد.
جدول راهحلهای ایدهآل:
| معیار | ایدهآل مثبت | ایدهآل منفی |
|---|---|---|
| قیمت | کمترین مقدار | بیشترین مقدار |
| کیفیت | بیشترین مقدار | کمترین مقدار |
| زمان تحویل | کمترین مقدار | بیشترین مقدار |
| سابقه همکاری | بیشترین مقدار | کمترین مقدار |
پس از تعیین این دو نقطه، فاصله هر گزینه از این دو حالت محاسبه میشود.
منطق روش TOPSIS این است:
گزینه بهتر باید:
به همین دلیل ممکن است یک گزینه در یک معیار بهترین نباشد، اما به دلیل عملکرد متعادل در تمام معیارها رتبه اول را کسب کند.
این ویژگی باعث شده است که روش TOPSIS در بسیاری از مسائل واقعی نسبت به روشهایی که فقط یک معیار را بررسی میکنند، کاربرد بیشتری داشته باشد.
بعد از تعیین راهحلهای ایدهآل، باید مشخص کنیم هر گزینه چقدر با این دو حالت فاصله دارد. این مرحله یکی از بخشهای اصلی در یک مثال حل شده TOPSIS است.
برای محاسبه فاصله، معمولاً از فاصله اقلیدسی استفاده میشود. فاصله هر گزینه از راهحل ایدهآل مثبت با فرمول زیر محاسبه میشود:
همچنین فاصله هر گزینه از راهحل ایدهآل منفی به صورت زیر محاسبه میشود:
در این فرمولها:
فرض کنید نتایج محاسبات به صورت زیر به دست آمده باشد:
| گزینه | فاصله از ایدهآل مثبت | فاصله از ایدهآل منفی |
|---|---|---|
| A1 | 0.145 | 0.180 |
| A2 | 0.095 | 0.230 |
| A3 | 0.170 | 0.160 |
با بررسی جدول مشخص میشود که گزینه A2 فاصله کمتری از حالت ایدهآل مثبت و فاصله بیشتری از حالت ایدهآل منفی دارد.
اما برای رتبهبندی نهایی، هنوز باید ضریب نزدیکی هر گزینه محاسبه شود.
این مرحله نشان میدهد چرا روش TOPSIS فقط به دنبال بهترین مقدار در یک معیار نیست. یک گزینه ممکن است در یک معیار ضعیف باشد، اما در مجموع فاصله مناسبی از وضعیت ایدهآل داشته باشد.
در پایاننامهها و پروژههای تحقیقاتی، این مرحله معمولاً با نرمافزارهای آماری، اکسل یا فایلهای محاسباتی آماده انجام میشود. استفاده از فایل آماده میتواند خطاهای محاسباتی را کاهش داده و زمان تحلیل را کمتر کند.
آخرین مرحله در مثال حل شده TOPSIS، محاسبه ضریب نزدیکی نسبی و تعیین رتبه نهایی گزینهها است.
ضریب نزدیکی نشان میدهد هر گزینه تا چه اندازه به راهحل ایدهآل مثبت نزدیک و از راهحل ایدهآل منفی دور است.
فرمول ضریب نزدیکی:
مقدار این شاخص بین صفر و یک قرار دارد. هرچه مقدار آن بیشتر باشد، گزینه موردنظر وضعیت مطلوبتری دارد.
فرض کنیم نتایج نهایی به صورت زیر باشد:
| گزینه | ضریب نزدیکی | رتبه |
|---|---|---|
| A1 | 0.553 | دوم |
| A2 | 0.708 | اول |
| A3 | 0.485 | سوم |
بر اساس این نتایج، گزینه A2 بهترین انتخاب شناخته میشود.
تفسیر این نتیجه این است که گزینه A2 در مجموع معیارها، بهترین تعادل را نسبت به سایر گزینهها ایجاد کرده است. ممکن است این گزینه در همه معیارها رتبه اول را نداشته باشد، اما فاصله کلی آن از وضعیت مطلوب کمتر است.
این ویژگی یکی از دلایل اصلی استفاده گسترده از TOPSIS در تحقیقات دانشگاهی است. در بسیاری از مسائل تصمیمگیری، انتخاب نهایی فقط بر اساس یک معیار امکانپذیر نیست و باید مجموعهای از عوامل به صورت همزمان بررسی شوند.

برای پژوهشگرانی که قصد دارند این محاسبات را در پروژه یا پایاننامه خود انجام دهند، داشتن یک فایل آماده اکسل شامل فرمولهای TOPSIS میتواند روند کار را سادهتر کند.
در محصول آموزشی TOPSIS میتوان محاسبات کامل، فایل اکسل آماده و آموزش اجرای روش را در اختیار داشت تا کاربر بتواند مدل را روی دادههای واقعی پژوهش خود اجرا کند.
یکی از رایجترین روشها برای اجرای عملی روش TOPSIS، استفاده از نرمافزار اکسل است. بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران ترجیح میدهند محاسبات TOPSIS را در اکسل انجام دهند، زیرا این نرمافزار امکان ایجاد جدولهای محاسباتی، استفاده از فرمولها و بررسی نتایج را به شکل ساده فراهم میکند.
در یک مثال حل شده TOPSIS، اگر بخواهیم محاسبات را به صورت دستی انجام دهیم، باید مراحل مختلفی مانند نرمالسازی، اعمال وزنها، محاسبه فاصلهها و تعیین رتبه نهایی را انجام دهیم. انجام این مراحل برای تعداد زیاد گزینهها و معیارها میتواند زمانبر باشد و احتمال خطای محاسباتی را افزایش دهد.
فایل اکسل TOPSIS معمولاً شامل بخشهای مختلفی است که هر مرحله از محاسبات را جداگانه انجام میدهد. به طور معمول این فایل شامل موارد زیر است:
| بخش فایل اکسل | کاربرد |
|---|---|
| ماتریس تصمیم | ورود اطلاعات اولیه گزینهها و معیارها |
| نرمالسازی | تبدیل دادههای خام به مقادیر استاندارد |
| وزندهی | اعمال اهمیت معیارها |
| ماتریس وزنی | محاسبه مقادیر نهایی معیارها |
| فاصله ایدهآل | محاسبه فاصله گزینهها |
| رتبهبندی | تعیین گزینه برتر |
استفاده از فایل آماده اکسل باعث میشود پژوهشگر به جای تمرکز روی محاسبات تکراری، بیشتر روی تحلیل نتایج تمرکز کند. البته لازم است کاربر مفهوم روش TOPSIS را بداند و صرفاً به خروجی نرمافزار یا فایل محاسباتی اعتماد نکند.
برای افرادی که قصد دارند روش TOPSIS را در پایاننامه، مقاله یا پروژه تحقیقاتی خود اجرا کنند، داشتن یک فایل استاندارد همراه با آموزش میتواند روند انجام کار را بسیار سادهتر کند.
در صورت نیاز به اجرای سریعتر محاسبات، میتوانید از محصول آموزشی شامل فایل اکسل TOPSIS و آموزش ویدئویی استفاده کنید. این محصول برای افرادی طراحی شده است که میخواهند محاسبات را به صورت عملی یاد بگیرند و روی دادههای واقعی خود اجرا کنند.
استفاده از روش TOPSIS در پایاننامه فقط به انجام محاسبات محدود نمیشود. انتخاب صحیح مسئله، معیارها، دادهها و روش تعیین وزن، تأثیر مستقیمی بر اعتبار نتایج دارد.
یکی از مهمترین نکات این است که معیارهای انتخاب شده باید با هدف پژوهش هماهنگ باشند. اگر معیارهای مهم حذف شوند یا معیارهای غیرضروری وارد مدل شوند، نتیجه رتبهبندی ممکن است با واقعیت فاصله داشته باشد.
برای مثال، اگر هدف پژوهش انتخاب بهترین روش بازاریابی باشد، معیارهایی مانند هزینه، میزان دسترسی به مشتری، اثربخشی و قابلیت اجرا اهمیت دارند. انتخاب معیارهای نامرتبط باعث کاهش کیفیت مدل تصمیمگیری خواهد شد.
نکته مهم دیگر، تعیین وزن معیارها است. در بسیاری از پژوهشها، وزن معیارها با نظر خبرگان مشخص میشود؛ اما برای افزایش اعتبار علمی میتوان از روشهای وزندهی مانند AHP، آنتروپی شانون، BWM یا روشهای فازی استفاده کرد.
همچنین باید مشخص شود که دادههای مورد استفاده قطعی هستند یا دارای عدم قطعیت هستند. اگر اطلاعات بر اساس نظر کارشناسان و قضاوت انسانی جمعآوری شده باشد، استفاده از نسخههای فازی TOPSIS میتواند مناسبتر باشد.
برای مثال، در شرایطی که کارشناسان اهمیت یک معیار را «زیاد»، «متوسط» یا «کم» بیان میکنند، تبدیل این نظرات به اعداد فازی باعث میشود عدم قطعیت بهتر مدیریت شود.
از دیگر نکات مهم در استفاده از TOPSIS، بررسی حساسیت نتایج است. گاهی تغییر جزئی در وزن معیارها میتواند رتبه گزینهها را تغییر دهد. تحلیل حساسیت کمک میکند پژوهشگر میزان پایداری نتایج را ارزیابی کند.
زمانی که یک پژوهشگر قصد دارد از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره استفاده کند، باید روش مناسب را بر اساس هدف تحقیق انتخاب کند. هر روش برای یک نوع مسئله طراحی شده است و نمیتوان یک روش را برای همه مسائل مناسب دانست.
روش TOPSIS بیشتر برای رتبهبندی گزینهها استفاده میشود. یعنی زمانی که چند گزینه داریم و میخواهیم آنها را بر اساس چند معیار اولویتبندی کنیم، این روش انتخاب مناسبی است.
در مقابل، روش AHP بیشتر برای تعیین وزن معیارها و ساختاردهی مسئله کاربرد دارد. به همین دلیل در بسیاری از تحقیقات، AHP و TOPSIS به صورت ترکیبی استفاده میشوند.
مقایسه کلی روشها:
| روش | کاربرد اصلی |
|---|---|
| TOPSIS | رتبهبندی گزینهها بر اساس فاصله از حالت ایدهآل |
| AHP | تعیین وزن معیارها و مقایسه زوجی |
| VIKOR | انتخاب گزینه مصالحهای |
| DEMATEL | بررسی روابط علت و معلولی بین عوامل |
| DEA | ارزیابی کارایی واحدها |
برای مثال، اگر هدف فقط تعیین اهمیت معیارها باشد، AHP میتواند انتخاب مناسبی باشد. اما اگر هدف رتبهبندی چند گزینه باشد، TOPSIS کاربرد بیشتری دارد.
در برخی مسائل پیچیده، ترکیب چند روش نتیجه دقیقتری ارائه میدهد. برای نمونه، ابتدا با AHP وزن معیارها تعیین میشود و سپس TOPSIS برای رتبهبندی گزینهها استفاده میشود.
برای مطالعه بیشتر درباره این مدل ترکیبی میتوانید مقاله «روش ترکیبی AHP و TOPSIS» را مطالعه کنید.
همچنین روش VIKOR یکی از روشهای نزدیک به TOPSIS است که در شرایطی که معیارها با یکدیگر تضاد دارند، میتواند مورد استفاده قرار گیرد. برای آشنایی بیشتر با تفاوت این دو روش میتوانید مقاله «TOPSIS یا VIKOR؛ کدام روش بهتر است؟» را مطالعه کنید.
یکی از دغدغههای اصلی دانشجویان و پژوهشگران هنگام استفاده از روش TOPSIS، اجرای صحیح محاسبات است. اگرچه مراحل این روش از نظر مفهومی مشخص هستند، اما انجام دستی تمام محاسبات میتواند زمان زیادی نیاز داشته باشد.
فایل اکسل TOPSIS این امکان را فراهم میکند که مراحل مختلف محاسبات به صورت منظم و قابل بررسی انجام شوند. با استفاده از این فایل میتوان اطلاعات اولیه را وارد کرد و مراحل نرمالسازی، وزندهی، محاسبه فاصلهها و رتبهبندی را مشاهده کرد.
در این مقاله یک مثال حل شده TOPSIS را بررسی کردیم و مراحل اجرای این روش از تشکیل ماتریس تصمیم تا رتبهبندی نهایی گزینهها را توضیح دادیم. هدف از ارائه این مثال، نشان دادن نحوه تبدیل یک مسئله واقعی تصمیمگیری به یک مدل ریاضی قابل تحلیل بود.
روش TOPSIS به دلیل ساختار ساده و قابلیت استفاده در مسائل مختلف، یکی از محبوبترین روشهای تصمیمگیری چندمعیاره محسوب میشود. این روش در پایاننامهها، مقالات علمی و پروژههای مدیریتی و صنعتی کاربرد گستردهای دارد.
برای اجرای موفق TOPSIS باید به انتخاب معیارها، تعیین وزنها، کیفیت دادهها و تحلیل نتایج توجه شود. همچنین در مسائل دارای عدم قطعیت میتوان از نسخههای فازی این روش استفاده کرد.
اگر هدف شما یادگیری مفهوم TOPSIS است، مقاله اصلی «روش TOPSIS چیست؟» نقطه شروع مناسبی است. اما اگر قصد اجرای عملی و انجام محاسبات دارید، استفاده از مثال حل شده TOPSIS و فایل اکسل میتواند کمک زیادی به شما کند.

در تیم فرابگیر، ما تخصص داریم تا شما روی اهداف اصلی تمرکز کنید. از ایده تا اجرا، همراه شما هستیم.
مثال حل شده TOPSIS نحوه اجرای عملی این روش را نشان میدهد و شامل مراحل تشکیل ماتریس تصمیم، نرمالسازی، وزندهی، محاسبه فاصلهها و رتبهبندی گزینهها است.
برای اجرای TOPSIS در اکسل ابتدا باید دادههای مسئله وارد شوند، سپس ماتریس تصمیم تشکیل شده، دادهها نرمال شوند، وزنها اعمال شوند و در نهایت رتبهبندی گزینهها انجام شود.
بله. بسیاری از پایاننامههای حوزه مدیریت، مهندسی صنایع و تصمیمگیری از TOPSIS برای رتبهبندی گزینهها استفاده میکنند.
در TOPSIS معمولی از دادههای قطعی استفاده میشود، اما در TOPSIS فازی امکان استفاده از قضاوتهای مبهم و نظرات کارشناسان وجود دارد.
خیر. محاسبات TOPSIS را میتوان با اکسل، نرمافزارهای آماری یا ابزارهای تخصصی انجام داد. اکسل یکی از سادهترین روشها برای اجرای این محاسبات است.