۳.۵
(۲)

روش ویکور

اپریکووک و تزنگ در سال ۱۹۸۸ روش ویکور (VIKOR) را ارائه و در سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ آن را توسعه دادند.این روش مبتنی بر برنامه ریزی توافقی مسائل تصمیم گیری چند معیاره است، مسائلی که با معیارهای نامتناسب و ناسازگار را مورد ارزیابی قرار می دهد. در شرایطی که فرد تصمیم گیرنده قادر به شناسایی و بیان برتری های یک مساله در زمان شروع و طراحی آن نیست، این روش می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تصمیم گیری مطرح شود.

روش ویکور (VIKOR)

روش ویکور

مراحل روش ویکور

  • تشکیل ماتریس تصمیم: با توجه به تعداد معیار ها ، تعداد گزینه ها و ارزیابی همه گزینه ها برای معیارهای مختلف ماتریس تصمیم به صورت زیر تشکیل می شود:
ماتریس تصمیم گیری
ماتریس تصمیم گیری

در آن Xij  عملکرد گزینه i  در رابطه با معیار j  می باشد

  • بی مقیاس کردن ماتریس تصمیم: در این مرحله سعی می شود معیارها با ابعاد مختلف به معیارهای بی بعد تبدیل شوند و ماتریس F به صورت زیر تعریف می شود:
بی مقیاس کردن ماتریس تصمیم
بی مقیاس کردن ماتریس تصمیم
  • تعیین بردار وزن معیارها: با توجه به ضریب اهمیت معیارهای مختلف در تصمیم گیری به صورت زیر تعریف می شود:

W= [w۱,w۲,…,wn]

  • تعیین بهترین و بدترین مقدار از میان مقادیر موجود برای هر معیار
    1. بهترین مقدار برای معیارهای مثبت و منفی از روابط زیر محاسبه می شوند.
    2. بدترین مقدار برای معیارهای مثبت و منفی از روابط زیر محاسبه می شوند.
تعیین بهترین و بدترین مقدار از میان مقادیر موجود برای هر معیار
تعیین بهترین و بدترین مقدار از میان مقادیر موجود برای هر معیار
  • محاسبه مقدار سودمندی (S) و مقدار تاسف (R): این مقادیر با توجه به روابط زیر محاسبه می شوند
محاسبه مقدار سودمندی (S) و مقدار تاسف (R)
محاسبه مقدار سودمندی (S) و مقدار تاسف (R)

که wj مقدار وزن مورد نظر برای معیار j  می باشد

  • محاسبه شاخص ویکور Q: مقدار Q  با توجه به رابطه زیر محاسبه می شود
محاسبه شاخص ویکور Q
محاسبه شاخص ویکور Q

در این روابط بیان کننده نرخ فاصله از حد ایده آل و بیان کننده نرخ فاصله از حد ضد ایده آل است و پارامتر V  با توجه به توافق گروه تصمیم گیرنده انتخاب می شود.

  • مرتب کردن گزینه های بر اساس مقادیر R , S, Q

در این مرحله مقادیر R , S, Q  در سه گروه از کوچکتر به بزرگتر مرتب می شوند. در نهایت گزینه ای به عنوان گزینه برتر انتخاب می شود که در هر سه گروه به عنوان گزینه برتر شناخته شود.

در گروه Q  گزینه ای به عنوان گزینه برتر انتخاب می شود که دو شرط زیر را ارضا کند:

  • شرط اول : اگر گزینه های A1 و A2 به ترتیب اولین و دومین گزینه برتر در گروه و n بیانگر تعداد گزینه ها باشد رابطه زیر برقرار باشد:
شرط اول
شرط اول
  • شرط دوم: گزینه A1 باید حداقل در یکی از گروه های R و S  به عنوان رتبه برتر شناخته شود.
  • زمانی که شرط اول برقرار نباشد، مجموعه ای گزینه های به صورت زیر به عنوان گزینه های برتر انتخاب می شوند:

    گزینه های برتر = A1,A2,…, Am

    بیشترین مقدار m از طریق رابطه زیر محاسبه می شود:

    شرط دوم
    گزینه های برتر

    زمانی که شرط دوم برقرار نباشد گزینه های A1 و A2  به عنوان گزینه های برتر انتخاب می شوند.

    روش ویکور


    مثال روش ویکور را در این قسمت مشاهده نمایید.

    چه میزان از این مطلب رضایت داشته اید؟

    میانگین ۳.۵ / ۵. از ۲

    لطف می کنین اگه رای بدین

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *